187 . حسين گويد : خلق عظيم تو ؛ از آنرو كه به اخلاق اكتفا نمىكند بلكه بايد بدان عمل كنى و با صفات آرامش نمىيابى مگر اينكه به ذات برسى . آنگاه از ذات فانى شوى تا به حقيقت ذات برسى و كسى كه با فنا ، فانى شد . جاودانگى ( قائم به او ) او راست و ما بقى فانى است ( فنا غير او راست ) . 188 . باز حسين گويد : چگونه خلق پيامبر عظيم نباشد ، خداوند رازش را به انوار اخلاقش متجلى كرده است و اين [ مقام ] شايسته كسى است كه بشارت برعهدهء اوست . سوّم اينكه بر ديگر مخلوقات برترى و فضيلت دارد . سوره حاقّه 189 . فَلا أُقْسِمُ بِما تُبْصِرُونَ « 1 » حسين گويد : « بِما تُبْصِرُونَ » ، يعنى خداوند فرشتگان و قلم و لوح و هرچه را نمىبينند ، آشكار نكرد [ چون ] ايشان را از آنچه قلم [ صنع ] بر آن كشيده نشد برگزيدند . [ اين در حالى بود ] كه فرشتگان از آن آگاهى نداشتند . و خداوند خلق را از صفاتش پديد آورد در حالى كه اينان خلقت ايشان را از صنع‌اش مىدانند و در كنار آنچه ايشان برگزيدند ، عملش را براى ايشان دگرگونه كرد ، مانند ذره‌اى در دنيا و آخرت . و اگر خداوند حقائق را آشكار كند و اگر ايشان آن را برنگزينند ، هر آينه خلق بهره و نصيبى در آخرت نخواهند داشت . سوره جن 190 . وَ أَنَّهُمْ ظَنُّوا كَما ظَنَنْتُمْ . . . « 2 » حسين گويد : اين پندار يكى از مردم دروغگوست و آرزوهاى فريبنده و وسواس پنهان

--> ( 1 ) . حاقّه ، آيه 38 ؛ پس سوگند به آنچه مىبيند . ( 2 ) . جن ، آيه 7 ؛ همچنان‌كه شما مىپنداشتيد آنها هم مىپنداشتند كه خدا هيچ‌كس را دوباره زنده نمىسازد .